English Spain Russian Italian German French

Feliz Navidad!

IMG_5687We zijn in Punta Arenas, Chili and a rough ride it was..! Patagonië laat haar ware aard zien. Vanuit Rio Grande waar we gerust, gewassen en boodschappen gedaan hebben, vertrokken we op 19 december richting Passo Bella Vista. Een stralende dag, vrij snel sloegen we de B weg in en werd het asfalt omgeruild voor gravel en stilte. Met Eddie Vedder in mijn oren een schitterend begin. Het gravel rijden voegt een nieuwe dimensie en uitdaging toe aan het fietsen. We hebben dezelfde tegenwind en mocht je de vorige blog hebben gelezen dan heb je een idee van die ervaring. Voeg daar nu een gravelweg aan toe met wasbord profiel! Continu zoeken we naar het beste spoor terwijl de lama’s voor ons uit rennen en de roofvogels spelen in de wind. Na 45 kilometer vinden we een schapenschuur. Beschut tegen de wind koken we een heerlijke pasta maaltijd en besluiten te wachten tot de wind gaat liggen. Niet dus…na vier uur wachten stappen we weer op de fiets en zet ik Einaudi op. En dan schiet ik vol emotie. Familie, vrienden en zelfs mijn kippies gaan door me heen. Ik ben moe, mijn benen moe, mijn focus weg en ondertussen speelt Einaudi vrolijk door en dat helpt ook niet echt. We stoppen even en met een heerlijke knuffel van Pim stap ik weer op om binnen twee kilometer op een lama te stuiten die vast zit in het hek. We stoppen direct en Pim pakt zijn gereedschap om haar te bevrijden. Wanneer we dichterbij komen zien we dat ze los is maar haar poten gebroken heeft. We kunnen niets voor haar doen. Een paar meter verderop staat een andere op haar te wachten en naar haar te roepen. Hopeloos en de nekslag voor mij. Ik kreeg het niet meer gedraaid in mijn hoofd en de tranen bleven lopen. Hoe het wel weer draaide? We zette ons tentje op en Pim maakte een heerlijke kop thee. Zo voor het tentje deelden we onze gevoelens. Het uitzicht adembenemend.

IMG_5718

IMG_5724Glooiende heuvels, een meer goud schitterend door de zon en bergen aan de horizon. De volgende dag vertrekken we in de wetenschap onze eerste grensovergang aan te gaan. Ontzettend steile klimmen wisselen zich af met een ontzettend slecht wegdek. Waarom dit soort wegen? Omdat de overweldigende natuur waar je in complete stilte en eenzaamheid door mag reizen je laat voelen dat je leeft! Het is zo ongelooflijk hard werken. Met de versnelling bijna op de laagste stand maximaal kracht op de pedalen zetten om tegen de wind met 7 kilometer per uur vooruit te komen. Na een paar uur hard werken bereiken we de eerste post van Argentinië. De beambte rent weg en komt terug met zijn zoon Juan. ” Komen jullie uit Nederland vraagt hij”. In het Nederlands! Van schrik val ik even stil en zeg enthousiast Ja! Hij blijkt een half jaar in Nederland te hebben gewoond en spreekt ongelooflijk goed Nederlands. Zijn vader is hem gelijk gaan halen toen hij in de gaten had dat er twee Nederlanders binnenstonden. Wat hij het lekkerste vond in Nederland?….Stroopwafels en frikandellen! We krijgen onze stempels en fietsen twee kilometer door naar de Chileense post midden in een enorme hagelbui. Doorweekt en koud staan we de formulieren in te vullen en krijgen we onze Chileense stempel, yes! Wat minder is…we moeten alle verse spullen inleveren aan de grens. En met nog 200 kilometer te gaan tot de eerste winkel doet dat nogal wat met onze variatie mogelijkheid qua eten. Vrij snel na de overgang vinden we een prachtig beschut plekje en zetten ons tentje op. Terwijl we zitten te koken voelen we de ogen in onze rug priemen. We kijken om en worden gadegeslagen door een groep van 10 loslopende stieren op 5 meter afstand. Het enige wat we denken? ” ooohhh shit” Ze zijn ons genaderd over de mossige grond zonder dat we dat gehoord hebben. We beseffen heel erg goed dat we geen kans maken mochten ze besluiten dat wij daar weg moeten en bespreken onze tactiek. De bosjes inrennen is onze beste optie en zo blijven wij “rustig” zitten. Na een uurtje lijken ze te vertrekken en bouwen wij een wal om ons tentje zodat ze er ‘s avonds niet overheen kunnen lopen. Deze prachtige biefstukken voor onze neus vormden een groot contrast met onze maaltijd. Rijst die maar niet zacht wilde worden en teveel water vroeg voor onze voorraad. Met tomatensaus en een zakje gezouten pinda’s proberen we het tevergeefs op smaak te brengen. Met lange tanden zaten we aan dit maal en wat het goed maakte..” Pim, dit is heel goed voor mijn trouwjurk straks” en Pim: ” Dan mag ik straks ook een jurk”! De volgende dag vertrekken we op tijd en krijgen we een redelijk vlakke weg cadeau van Patagonië. Af en toe valt er een buitje over ons heen en het wordt kouder en kouder. De weg wordt slechter en slechter en in het open met onfgelooflijke harde wind van voor krijgen we het weer moeilijk. En dan staat daar een bord..het teken van een bed, en een mes en een vork. De hoop gaat groeien terwijl je weet dat Patagonië je vooral leert niets te verwachten, dat zelfs een bord met eten kan uitkomen bij een vervallen huisje, dat je denkt dat je er bijna bent en ze er nog 6 van haar steilste klimmen ingooit om je echt op de proef te stellen. En toch…we voeren gesprekken over frietjes en vlees…misschien wel biertjes of cola…20 kilometer dat doen we, dat kunnen we nog…de laatste zes kilometer fietsen we over grote losse keien en dan zien we het zijweggetje rechts. Verstopt achter een fabriek staan een paar barakken. We worden hartelijk ontvangen en ze laat ons de huiskamer zien met openhaard en banken en na wat onderhandelen vinden we een goedkope kamer. Na drie dagen is de hete douche goddelijk en we dineren met de arbeiders uit de houtfabriek. Kippensoep en pasta met ham. De avond vullen we met een Amerikaans stel en wat biertjes. Een verborgen paradijsje en zo welkom om ons gemoed weer op te krikken. De volgende dag is de meest schitterende qua weer en Patagonië beloont ons zelfs met 40 kilometer wind in de rug. Wat ze ervoor terug wil…de meest ongelooflijk steile klimmetjes verstopt achter geniepige bochtjes wat snel schakelen betekent. Zowel in je hoofd als in je versnellingen! Na 75 kilometer bereiken we de beroemde koningspinguins om 7 minuten voor zes. Ze sluiten om zes uur. ” kom El, gewoon een beetje brutaal zijn” We parkeren onze fietsen en Pim begint zijn camera apparatuur uit te laden. Ondertussen komt de jonge vrouw naar buiten om aan te geven dat ze over vijf minuten sluiten. Stoicijns blijven we uitladen maar ze gaat niet weg. Dan begin ik haar te vertellen over hoe hard we wel niet gefietst hebben om hier nog te zijn en vraag ik haar om tien minuutjes extra. Met een “ok dan” krijgen we onze zin. De Pinguins zijn prachtig om te zien.

IMG_5739

Ze staan met z’n allen op een kluitje en af toe schud er eentje zichzelf even lekker uit. Verderop staan er twee te knuffelen en ondertussen kletsen ze wat af met elkaar. Die avond vinden we een verlaten krotje met een tafel en zelfs een stapelbed. Nou zijn we inmiddels wat viezigheid gewend maar dit gaat ons zelfs te ver. We zetten ons tentje ernaast op en maken dankbaar gebruik van het tafeltje om aan te eten. En dan is het 24 december en is het weer totaal omgeslagen. Wind, regen en een eindeloos rechte weg richting Porvenir. Onze banden worden in het natte gravel en zand vastgezogen, onze tenen ijskoud en nat de wind schuin van voren en de kilometers lijken maar niet te vermeerderen. We hebben het zwaar. Wat ons door laat gaan, het is kerst, we hebben bijna geen eten meer behalve pasta en instant soep, oh ja en een handje rozijnen. We willen warmte en een douche en met kerst in Punta Arenas zijn. Om 19:00 komen we aan in Porvenir en er is één hostel open. We hopen op een restaurantje en vinden een supermarkt. Met vier hamburgers, een wortel, een ui en drie biertjes maken we een feestelijke kerstmaaltijd in ons hostel. De biertjes glijden direct naar onze benen en wij vrij direct daarna in onze slaapzakken. Ons kerstontbijt de volgende dag? Droge broodjes met instantkoffie omdat de jampot zo smerig was net als de vergeelde boter dat we die liever oversloegen. Het is 25 december, de dennebomen in de straat zijn versierd en aangekomen bij de ferry die ons naar Punta Arenas zal brengen en van het eilend Terra del Fuego af worden we met een grote glimlach begroet door de dame van de tickets: ” Feliz Navidad”!

IMG_5771

IMG_5774

  Pim Schnitker  /    December 27, 2016  /   On the Road  /   38 Comments

comments

  1. Ine /

    Wat een geweldig verhaal weer!! Je schrijft erg goed Ellen! Het is alsof we het zelf mee maken!! Fijne jaarwisseling alvast!
    En goede reis verder met hopelijk minder wind!
    Groetjes, Marja en Ine

  2. Anja /

    Ha fietsers :-) Wat een verhaal weer… en wat een prachtige foto’s. Leuk dat jullie er even bij waren op 1e Kerstdag via Facetime! Hasta luego!

  3. Monique /

    Wauw volgens mij de meest bijzondere aanloop naar kerst die ik tot nu toe heb gehoorde.
    Gave foto…..Die van Pim en de boom. Heel veel succes de komende kilometers. Groetjes uit Olland.

  4. Henri en Josee /

    Lieve mensen
    Wat een verhaal, en wat bijzonder mooi geschreven. Natuurlijk ook die prachtige foto s die jullie bijvoegen. We verheugen ons op de brieven. Maar we lezen wel dat de weg niet altijd over rozen gaat.
    Het was fijn om jullie te zien met kerst, toch nog een beetje erbij geweest!!
    Wij wensen jullie een hele goede reis verder met hopelijk wat minder wind.
    Heel veel dikke warme knuffels van ons samen en een bijzondere knuffel van ons maatje Max

  5. hans /

    Wat een mooi verhaal en foto’s.
    Ben benieuwd wat 31 december voor jullie zal brengen ………..Feliz navidad!

  6. Shelley /

    WoW wat een kerst!!! Wat een bijzondere reis is het nu al….echt afzien…. tja Pim houdt ervan he

  7. Hans /

    Lieverd, van eddy Vedder naar Einoudi………. das vragen om problemen! ❤️

  8. Joris /

    Jongens toch, wat een geweldig avontuur! Aan de boom op een van de foto’s is goed te zien dat jullie geen geintjes maken over die wind. Kou, regen en in een slakkentempo vooruit door die keiharde wind, wat zal dat af en toe/altijd frustrerend zijn, maar… die kilometers komen niet meer terug, op eigen kracht achter je gelaten. Super stoer! Hou vol he!

  9. Anne-Marie /

    2 kanjers zijn jullie!!!. Bedankt voor jullie mooie kerstverhaal. Voor nu een hele mooie jaarwisseling en tot het volgende mooi verhaal van jullie avontuur. Vanuit Hoogeloon een hele dikke knuffel.xxx

  10. Peter en Janine /

    Beste Ellen en Pim,
    Na een hint van moeder Mieke volgen we jullie mooie blog.
    Een reisverslag alsof je het in werkelijkheid thuis mee beleefd.
    Fantastisch beschreven.
    Geniet vooral van jullie uitdagende en grandiose avontuur.
    Een succesvol 2017 en veellanger!
    Hartelijke groeten van Peter en Janine.

  11. Charlotte /

    Wat een heerlijke verhalen om te lezen! Echt genieten. En wat een geweldige reis. Maar jemig, wat is dat afzien. Kanjers! Bueno nuovo ano (of zoiets).

  12. Erik /

    Een voorspoedig en gezond 2017. Dank voor julie verhalen; leuk tussen de rethoracotomieen. Pim, fietsen jullie niet de verkeerde kant op? Als ik die boom zo zie….

  13. Erik /

    Gelukkig, voorspoedig en gezond 2017. Goeie reis. Geweldig.

  14. Erik /

    Gelukkig voorspoedig en gezond 2017. Prachtige verslagen.

  15. Joop /

    Luctor et Emergo, Veni Vidi Vici, Je Maintiendrai. Morgeen gezonnd weer op. Succes, kracht en gezondheid.

  16. Mirjam van Krieken /

    Hi fietsers,

    Mooi verhaal weer. Diep respect voor jullie! Wat een bizarre tocht; fysiek ook! Suc6 en genietze!!

    XXX

  17. Thor /

    Hoi hoi.
    Wat een verhaal weer.
    Ik begin toch nieuwschierig te worden naar de eerste dag zonder wind.
    Heel veel liefs en een bijzonder goede jaarwisseling.

  18. Joyce /

    Schitterende foto van Pim tegen de wind in. En wat een mooie verhalen.
    groetjes,
    Joyce

  19. Harm /

    Ha helden,

    Wat een pakkende en aangrijpende verhalen keer op keer. En een doorkijk op een heel andere kant van de wereld. Heel bijzonder.

    XXX

  20. Raymond /

    Hè Ellen.
    Ik volg jullie trip met grote interesse. Super om zo iets te doen. Je verhaal leest ook zo lekker weg.
    De aftrap is gemaakt en ik wens jullie nog een hele goede reis.
    Een heel goed uiteinde en vele kilometers in 2017

    Gr Raymond

  21. Anneke Groeneveld /

    Mooi verhaal, wat een belevenissen. Ik volg jullie met speciale aandacht, omdat we een Chileense dochter hebben.
    Heel veel succes op jullie reis verder.
    Anneke Groeneveld

  22. Suzanne van Middelaar /

    Wat leuk om jullie verhalen en avonturen te mogen lezen. Feliz Navidad en nog een goede reis (met hopelijk minder tegenwind).

  23. Jaap Kiel /

    Ja, Ellen en Pim, wellicht een vraag die vooruitloopt op de gang van zaken, maar gaan jullie je verhaal in boekvorm uitbrengen?
    Hoe krijg je het voor elkaar om na het afzien nog iets op papier te zetten? Schitterende foto’s trouwens!
    Met oog voor detail beschrijf je jullie avontuur op een fantastische wijze. Ik ben geboeid door de verhaallijn en beleef de dingen een beetje mee zoals jullie dat beleven, een heel klein beetje maar, want jullie krijgen af en toe de wind van voren en gestenigd worden door de hagel. Mooi ook hoe je geëmotioneerd raakt door een Einaudi, op een moment dat het je gewoon overvalt en alles net even teveel wordt. Ik heb de kaart er even bijgehaald en zag waar jullie nu zitten. Geweldig, die ontmoetingen, het verhaal over die stroopwafels en frikandellen. Dan krijg je opeens zin in de FEBO!!
    Goede jaarwisseling!!

  24. Ad Maas /

    Feliz Navidad. Leuk! Geweldig om te horen hoe het is, jullie avonturen.
    Heb het goed lieverds!

  25. Krista /

    Het komt nu al iedere keer als een verlossing, wanneer jullie vertellen over hoe het jullie vergaat. Maar wat zijn jullie stoer en zo’n sterk team. Xxxx

  26. Riet /

    Zijn ook wel eens in zwaar weer gekomen tijdens een fietsvakantie. Maar niks wat jullie meemaken. Chapeau!!!
    Veel moed toegewenst en geniet van jullie op weg zijn naar. Fijne jaarwisseling. Alle goeds voor het nieuwe jaar.
    Riet

  27. Eric /

    Boeiend, boeiend, boeiend!!

  28. Martijn /

    Stiekem fiets ik met jullie mee. Het is wel afzien. Zeker als de wind zo hard waait dat de bomen scheef gaan groeien en het eten dan niet is wat je graag zou willen.
    Geniet! Achteraf zijn dit ervaringen waar je rijk van wordt.

    Fijne jaarwisseling en een nieuwjaar met de wind in de rug.

    Martijn

  29. Janneke /

    Hi Kanjers,

    Pffieuwww, terwijl ik het lees beleef ik het helemaal mee. Wat een bijzondere ervaringen allemaal en dat al in zo’n korte tijd.

    Dikke kus, Janneke

  30. Dian /

    Hey Luitjes,
    Wat ontzettend leuk die verhalen van jullie. En Ellen er schuilt een ware schrijfster in jou !!!
    Ik hoop op nog vele mooie verhalen….

  31. Marcel, buurman uit Lisse /

    Wat een verhaal, nog boeiender dan de belevenissen van Floortje Dessing op sommige eenzame plekken.
    We kijken uit naar het vervolg, maar dan wel een beetje meer voor de wind.
    Prettige jaarwisseling en een goed beging in het Nieuwe Jaar!!
    Hartelijke groeten van Marcel en Joke, je oude buren uit Lisse.

  32. Ton /

    Onvoorstelbaar! wat een verhalen,mooi hoor,petje af.Ik ben voor jullie een onbekende volger,maar eentje die met zijn 66 toch wel een beetje jaloers is op wat jullie hier flikken. Geniet ervan,dan doe ik dat van jullie verhalen. Fijne jaarwisseling!! Ton

  33. Marielle /

    Lieve Ellen en Pim,
    Dappere windbusters aan de andere kant van de wereld!
    Ik wens jullie een mooi uiteinde van 2016 en voor 2017: heel veel wind in de rug!
    Lieve groet van Marielle.

  34. Hans Geboers /

    Gelukkig nieuwjaar Pim en Ellen, dat het maar een geweldig reisjaar mag worden, dan kunnen wij jullie mooie avonturen meebeleven.
    Ik ga nu naar onze jaarlijkse familiebingo………………..ook spannend :-)
    We zullen jullie verhalen dadelijk zeker bespreken, succes !

  35. Jacqueline /

    Hai pim en ellen,

    Ik ben jaloers…wat zijn jullie top en stoer samen,niet alleen dat maar ook fijn en liefdevol.
    Pim op de OK gedraag je je stoer,maar dit is kennelijk echt je ding!
    Ik zou zo mee willen fietsen,stiekem afwisselend stukjes achterop bij beiden. Kan ik jullie zweetdruppels opvangen en wegpoetsen.
    Jullie mogen trots zijn op wat jullie doen, gewoon eigenlijk wel een beetje alles achter je laten ,en gaan , op de fiets de wereld rond. Waauuwwww…
    Toen ik pim vroeg op zijn laatste dag op de OK, wat gaat je route zijn? Zei hij ws als grapje….weet ik niet…duuuhhhh pim…geen man van veel woorden,wel flinke fietsbenen,haha.
    Ik vind jullie een prachtig stel . Ellen je schrijft intens, warm en liefdevol….
    Ik wens jullie een veilig ,veel liefde voor elkaar en ontdekkend 2017 toe…

    Groetjes,jacqueline van Hees
    (Oud collega, recovery OK )

  36. Stefan Dille /

    Omg! Schitterend dit, die foto van Pim en de boom spreekt boekdelen! Enjoy!

Comment this post