English Spain Russian Italian German French

Over het bakkertje van Tolhuin en andere ontmoetingen…

Na een winters dagje in de tent staat de volgende dag de zon al voor ons klaar. We breken ons tentje op en gaan opweg naar Tolhuin. De route is adembenemend. Mijn benen iets minder! En Hollanda todos es plano..in Argentinië is er geen meter vlak! Onze bergbenen worden gelijk aangesproken en ik spreek ze dan ook liefdevol toe. Alles wat je nodig hebt zit al in ze, ze moeten alleen wakker worden en aan het werk gaan! Na 45 kilometer fietsen we langs een bordje af met wine bar. En…stoppen. Ik wandel naar beneden naar een prachtige houten blokhut. Andres komt me tegemoet gelopen en ik vraag of we bij hem een tentje mogen opzetten. We zijn van harte welkom. Wij zetten het tentje op terwijl hij twee koude biertjes pakt. Zijn vrouw Quiti begint met een knuffel en dan volgt haar naam. Ze waren beiden advocaat in Buenos Aires en besloten op een bepaald punt hun leven om te gooien en bouwden samen een prachtige boshut in de middle of nowhere.

IMG_5644We worden uitgenodigd om de maaltijd met ze te delen en zo zitten we ‘s avonds aan tafel voor een home made Argentijnse maaltijd compleet met knapperende haardvuren. De volgende dag is het weer compleet omgeslagen. IJzel, harde wind tegen, regen en 80 kilometers bergop te gaan voor Tolhuin. Onderweg niets, werkelijk niets om te schuilen of op te warmen. Dus het afzien waar Pim zo naar uitkijkt is begonnen. We komen aan in Tolhuin en houden een rustdagje en rijden direct naar Panadaria la union. Beroemd onder fietsers. We mogen gratis slapen tussen de meelzakken en er is zelfs een zitje ingericht voor fietsers. Hier ontmoeten we Sandra en Tim uit Australië die aan het einde van hun twee jarige fietstrip zijn gekomen. We delen het verschil in gevoel van het starten en eindigen van een reis. We delen tips en verhalen en we delen een pak wijn van twee euro! Vol goede moed vertrekken we de volgende dag. Een heerlijke fietsdag waarin we na 60 km besluiten te stoppen omdat we een bordje camping zien in de middle of nowhere. Een Patagoniër uit het boekje, compleet met ruige baard een verweerd gezicht en zwarte handen staat ons op te wachten. Hij vist een liter Heineken uit de koelkast en aan zijn bar staan we een uurtje te kletsen in het Spaans! Mijn docente zou trots op me zijn. Prachtige verhalen heeft hij, over zijn afkomst van de eerste kolonisten, zijn leven en het harde leven in Patagonië. We zetten ons tentje op en duiken vroeg het bed in. You have got to love Patagonia for her winds…want onze ontmaagding volgt de volgende dag.

IMG_5679

Iedere fietser schrijft erover en alle clichees zijn waar. Je weet het pas wanneer je het hebt meegemaakt! Stel je voor..een grote berg doemt op, jij en je fiets van in totaal 50 kilo met bagage, twee mensen gaan aan je bagagedrager hangen en af en toe duwt er eentje heel hard van links je van de weg..nou dat is het ongeveer. Ohh en ondertusen razen er autos en vrachtwagens met 100 kilometer per uur voorbij..Wat je dan doet? Je gaat lopen! Eén omdat dit veiliger is en twee omdat het toch net zo snel gaat! Het wordt er alleen helaas niet makkelijker op. Het kost moeite recht te blijven lopen. De kruiswinden trekken je fiets soms letterlijk onder je weg. Na 17 kilometer vinden we een verlaten huis zonder dak wat de enige beschutting vormt tussen ons en de wind. Want in dit deel van Patagonië is er geen enkele boom meer te vinden voor een hele lange tijd. Ik maak wat tonijn met crackers en mayonaise. En er komen twee mannen met kinderwagens aanlopen. Ze zoeken beschutting naast ons en we delen thee en koekjes. Eén van mijn grootste verlangens deze reis gaat over de ontmoetingen en dit is er weer zo eentje. IMG_5678Laten we beginnen met Jay. Jay is in zijn leven vijf keer getrouwd met dezelfde vrouw, want de bridal tours waren de goedkooptste vakanties samen. Dus trouwde ze gewoon in elk land waar ze naartoe gingen. Hij verloor de liefde van zijn leven 10 jaar geleden en besloot vervolgens over de wereld te gaan lopen met “Bob” zijn kinderwagen met alles wat hij nodig heeft. Dan hebben we Chris. Chris was wetenschapper en vervolgens advocaat. Ook daar besloot hij mee te stoppen en kocht een houten boot. Daar ging hij mee de wereld over tot de boot het niet meer vol hield en hij redde zichzelf door naar een tanker te zwemmen. Toen besloot hij ook te lopen. Hoe zij elkaar kennen? Ze waren toevallig allebei op hetzelfde moment aan het lopen in Fiji en dachten dat het ook mooi was om samen te doen. Nu lopen ze van Ushuaia naar het Noorden. Waar dat voor hen zal eindigen weten ze niet. “Tot wij neervallen of onze buggy’s”. Zo schuilen we een dag samen en zetten onze tentjes op. IMG_5677We horen overal dat je het beste vroeg in de ochtend kan vertrekken omdat de wind met het opkomen van de zon in kracht toeneemt. We zetten de wekker om 6:30 en zijn vrij rap op pad. Al snel leren we weer iets over water voorraad. We gaan op pad met nog een halve liter water op een ontbijt van droge koekjes met pasta die je met je vinger uit de pot moet halen. En helaas..vandaag was nou net de uitzondering op de regel. We gaan voor Rio Grande om onze voorraad op peil te brengen en water in te slaan. 10 kilometer van onze route af en een tochtje van 35 kilometer. Het is heel hard werken op de fiets. Met een gemiddelde van 10 kilometer per uur op een vlakke weg bereiken we zo’n vier uurtjes later de poorten van Rio Grande. Er is een sluiproute daarvoor moeten we onze fietsen over een hek tillen wat het volledig waard is aangezien het 5 km scheelt. Dus..bagage eraf, fietsen erover en gaan! En wat een verschil met wind in de rug, we hoeven letterlijk niet te trappen en worden vooruit geduwd. In Rio Grande duiken we een koffietentje in voor een liter water, cola en een broodje. Na de lunch zoeken we een hostelletje op parkeren onze fietsen en nemen een welverdiende douche. Hoe zo iets ogenschijnlijk normaals voor ons zo’n luxe kan zijn!

IMG_5658

  Pim Schnitker  /    December 19, 2016  /   On the Road  /   25 Comments

comments

  1. Sindy /

    Met jullie verhaal begint mijn “gewone” werkdag. Met mijn hoofd in jullie prachtige meeslepende verhaal. Begint hij toch een beetje speciaal… bedankt!

  2. Hans /

    Helden zijn jullie, en Ellen wat heb je een beeldende manier van schrijven, heel leuk!! Geniet er verder van want voor je het weet is het weer voorbij

  3. Wesly /

    Jongens, wat maken jullie nu al toch voor een ontzettend gave avonturen mee! Bij ieder verhaal ben ik een beetje jaloers en denk ik terug aan mijn eigen reizen, maar tegelijkertijd ben ik ook blij dat ik het zelf niet hoef te doen. En ja: de random ontmoetingen zijn de dingen waar je het voor doet! Geniet er van, en blijf schrijven want zo geniet ik in ieder geval ook een beetje mee!
    Succes met alles! Wesly

  4. Thor /

    en de fietsen doen het tot nu toe ook zonder klagen?

    • Pim Schnitker /

      Zeker Thor, oprechte stalen rossen zijn het!

  5. Mirjam van Krieken /

    Heey vakantiegangers/afzieners :-),

    Phoe, zwaar die tegenwind! Idee om een ventilator aan te schaffen en op jullie bagagedrager te zetten ;-)?

    Prachtige ontmoetingen die jullie nu al hebben!

    Xjes Mirjam

  6. Carola /

    Hey, wat leuk om te lezen zeg! Wat jullie al mee hebben gemaakt in die paar dagen, echt gaaf!
    Ik kijk al uit naar de volgende ;)
    Xxx Carola

  7. Jaap Kiel /

    Normaal gesproken lees ik eerst even de krant, maar nu smul ik volop van jullie verhalen, het ‘goud’ van de ontmoetingen met andere globetrotters die op een gegeven moment oo gezegd hebben het roer om te gooien, het afzien in geuren en kleuren verteld etcetc. Idd, je weet pas wat het is als je het zelf gedaan hebt. Het ga jullie goed!

  8. Eric Solleveld /

    Geweldige verhalen, nu al! Veel succes en plezier en meer mooie belevenissen…en verhalen!

  9. Loes /

    Ik slurp met volle teugen van jullie verhalen! Wat zijn ze nu al bijzonder!

  10. Ton /

    als voor jullie onbekende volger,geniet ik van jullie verhalen en neem mijn petje af, geniet van de natuur en van elkaar en blijf ons op de hoogte houden! heel veel succes.

  11. sandra /

    Ah yes, the good old patagonian wind. Don’t forget about the sheep hut on your way to Paso Bellavista. It will be another welcome respite fronm the wind, about 45 km from Rio Grande. Enjoy!

  12. Joyce /

    Wat een geweldige verhalen. Ik vind het echt zo stoer wat jullie doen!

  13. Krista /

    Ik moet een beetje lachen bij die laatste foto. Ik zie vanalles uit je tassen van het voorwiel hangen. Organiseren is niet een van jouw beste kanten en mijn grootste ergernis aan jou. Wat een puinhoop moet het aan het einde van de reis niet zijn…. Ben je niet gewoon, nu alles al kwijt?? En zo zit ik hier, aan de ander kant van de wereld, vermakelijk te lachen. Neemt niet weg, dat ik bij ieder berichtje van jullie, een klein sprongetje maak. “Wat hebben ze beleefd???” Je schrijft met passie en zorgt ervoor, dat ik me in kan leven op jullie avontuur. xxx

    • Pim Schnitker /

      En aannames zijn heel gevaarlijk Krista van Geel! Voor OP de tassen liggen bananen en broodjes met chocolade omdat we al vrij snel leerde dat we steeds zo kort mogelijk moeten stilstaan. Anders bevries je. Dus het krachtvoer direct voor het grijpen. Ongelooflijk georganiseerd dus;-) Dikke kus

  14. Shelley /

    Wat schrijf je fijn Ellen, ik geniet van jullie verhaal en reis in m’n hoofd een beetje mee!
    Pedal on pedal on pedal on !

  15. annemarieke /

    heerlijk om die verhalen te lezen. ik krijg er zin in om dat ook te gaan doen…. supermooie avonturen en ontmoetingen.

  16. sjoerd van leipsig /

    Heeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeee Luitjes, Wat gaaf om te zien dat alles na wens is. Lekker fietsen tegen de wind in en soms met de wind in de rug, een prachtige omgeving wat wil je nog meer. Ik ga jullie prachtige verhalen volgen. Vooral veel plezier en geniet van alles wat jullie mogen tegenkomen.

    Groet,

    Sjoerd

  17. Kasper /

    Pim & Ellen, jullie blog is geweldig om te lezen. Cliché om te zeggen, maar wat een schitterende uitdaging moet dit zijn!!!
    @Ellen: die ontmoetingen met speciale mensen onderweg, zoals je omschrijft, dat is volgens mij ook één van de mooiste dingen. Verbazingwekkend hoe mensen soms in het leven kunnen staan.
    Kerstdagen zijn al voorbij, maar we wensen jullie beide vast een spetterend Nieuw jaar!!!
    Heel veel succes en plezier.

Comment this post