English Spain Russian Italian German French

Adios, Latijns Amerika!

7M1A6970Mijn laatste avond in Mexico breng ik door in een motel. Met een biertje in de hand zit ik met mijn, zeg maar gerust vieze fietskleren, op bed. Mijn shirt is stijf en wit uitgeslagen van het opgedroogde zweet en alles zit vol met zand. Met mijn hoofdlampje en fietsverlichting aan, kom ik in het pikkedonker na een paar dagen weer aan in de bewoonde wereld. Voor het eerst in weken had ik vandaag een sterke wind in de rug en knalde ik er 160 km door. De afgelopen weken heb ik de woestijn in Baja Californië doorkruist. En dat het volgens velen niet de beste tijd van het jaar is in de zomer, ben ik zelf ook achter gekomen. Wat een desolaat bloedheet landschap met temperaturen tegen de 50 graden en niet tot nauwelijks schaduw. Morgen ga ik de grens over naar de Verenigde Staten. En ondanks dat het gewoon een grensovergang is naar het volgende land, is het voor mij een mijlpaal waar ik al weken onbewust naar uitgekeken heb. Na 18 maanden in Latijns Amerika, begin ik nu voor mijn gevoel iets compleet nieuws. Ik kan niet wachten tot ik volgende week mijn tent op zet aan de rand van de Grand Canyon.
 Ik ga Latijns Amerika zeker missen. Ook Mexico was weer een geweldig land om door te reizen. En ik ben ervan overtuigd dat er geen betere manier van reizen is als op de fiets. Het is niet overal even veilig geweest. Maar ik geloof erin, hoe kwetsbaarder je bent, hoe meer gastvrijer en behulpzaam de mensen worden. Je maakt zo makkelijk contact. Tientallen keren heb ik moeten poseren voor een foto. Bijna dagelijks worden er al fietsend flesjes drinken toegestopt. Een blikje bier tijdens het berg op fietsen. En hoewel het niet een heel goed idee is in de hitte, sla ik een koud blikje bier nooit af. Iedereen opent hier zijn huis om je een veilige plaats te bieden voor de nacht. Er is hier in Mexico zelfs een groep fiets liefhebbers actief sinds de moord op de 2 fietsers in het zuiden van Mexico , die middels een actieve whats app groep bijhouden waar er internationale fietsers onderweg zijn en bieden hun een slaapplaats aan wanneer je in de buurt ben. Ik ben onder de indruk van de gastvrijheid die ik hier heb mogen ervaren.

7M1A65277M1A65837M1A69997M1A70217M1A65347M1A64487M1A70807M1A7172

Toch zijn het een aantal pittige maanden geweest. Ik ben een aantal keer goed ziek geweest en een bezoek aan het ziekenhuis was helaas noodzakelijk. Met koorts in een tentje verblijven als het buiten 40 graden plus is raad ik niemand aan. Helaas koste het me heel wat moeite om richting een ziekenhuis te komen op het moment van ziek zijn. Ik was blij met mijn uitgebreide antibiotica voorraad die ik mee sleep. De omgeving was schitterend maar erg uitdagend om in te fietsen. De temperatuur is vaak zo hoog dat het al je energie op vreet. Slapen deed ik vaak meer als 12 uur zodra ik een hotel met airco kon vinden. ‘ s Nachts zakt de temperatuur hier vaak niet onder de 35 graden wat van je tent een zweethok maakt, aangezien je hem dicht moet houden voor alles wat ‘s nachts actief wordt in de woestijn. Oververhitte nachten in mijn tent. Het voelde als kijken naar de zandloper in de sauna tot wanneer je eruit mag. Zodra de zon onder gaat wemelt het hier werkelijk van de tarantula’s en de schorpioenen. Ik hield dus lekker die rits van de tent dicht. Mijn 1e ontmoeting met een ratelslang zal ik ook nooit meer vergeten. Ik kende het ratelende geluid van de slang van Discovery Channel als de laatste waarschuwing van de slang. Met een afstand van 2 à 3 meter voor mijn voorwiel wist ik niet hoe snel ik achteruit moest proberen te komen met de fiets tussen mijn benen. De afstanden tussen bepaalde dorpen hier in de woestijn maakte het dat ik vele liters water mee sleepte en soms zelfs nog een beetje angst had of dat ik niet zonder zou komen zitten. Maar oh wat is het ontzettend mooi geweest! In de zinderende hitte midden in de woestijn stuitte ik soms op wel heel bijzondere personen. Zoals Coco die midden in de woestijn woont in een houten huisje met een trailer en in de wijde omtrek geen teken van andere bewoning. Slechts een onverharde weg langs zijn huisje af. Met aan weerszijde helemaal niets. Hij werd 34 jaar geleden verliefd op de plek. Verloor met een ongeluk beiden benen en woont al jaren met helemaal niks alleen midden in de woestijn. Al blijkt aan de inboedel van zijn huisje dat hij populair is geweest onder de dames. De nacht in zijn trailer zal ik niet snel vergeten. Wat een bijzonder mens. Het is een mooie tijd geweest en Ik begrijp nu waarom er zoveel positieve verhalen zijn over fietsen in Mexico.

7M1A71037M1A71197M1A71077M1A70987M1A7115

  Pim Schnitker  /    July 7, 2018  /   On the Road  /   20 Comments

comments

  1. Odiel /

    Pim, wat een avontuur, wat een land, wat een extreme temperaturen, en oh wat fijn dat je alles nog na kan vertellen. De beelden spreken voor zich, al zal de realiteit heel wat heftiger zijn dan wij ons hier voor kunnen stellen.
    In ieder geval een superervarig voor jou die je nooit meer zal vergeten. Veel plezier in het nieuwe werelddeel gewenst Pim en houdt je goed hè.

  2. Sanne /

    Jeetje Pim, wat een avonturen weer en prachtige lachwekkende foto’s! Dju wat afzien in de hitte daar. Op naar de USA!

  3. Caroline /

    Wauw Pim. Wat goed dat je in de USA bent aangekomen.
    Ga je nu langs de westkust?
    Ik ben benieuwd!!

  4. Thor /

    Prachtig weer Pim
    Blijft steeds weer bijzonder om te zien hoe jij de wereld bedwingt.
    Op naar Amerika!!

  5. Maud /

    Haha wat een baas die Coco! Veel plezier en succes in de VS! Liefs Maud

  6. Jan Bakker /

    Pim, fijn dat veilig aan de US grens staat, Mexico mag dan wel mooi zijn het lijkt mij niet altjd even veilig, succes met Noord Amerika

  7. Joop Martinali /

    Sjongejongejonge. Ik heb al veel gelezen over wereldfietsers, o.a. Frank van Rijn, ben zelf Europafietser, maar dit slaat echt alles. Ik wens je behouden vaart in de States en kijk uit naar je volgende verhaal. Ikfiets in gedachten met je mee.

    Sterkte, gezondheid en groeten uit Helmond,
    Joop.

  8. Henri en Josee /

    Dag Pim

    Wat een avontuur weer.!
    Veel fietsplezier in de USA
    En blijf genieten….
    Veel liefs Henri en Josee

  9. Josephine Floor /

    Wat een avontuur en ook nog in de hitte met ratelsangen en schorpioenen. Het zal een geweldige belevenis zijn en ik heb veel respect voor je doorzettinsvermogen! Op naar Amerika

  10. Josephine Floor /

    Wat een ongelooflijk avontuur en dan ook nog in die hitte met ratelslangen en schorpioenen…..veel respect voor je doorzettingsvermogen! Op naar Amerika

  11. Anja /

    Mooi verhaal. Kijk al weer uit naar je volgende blog vanuit Noord-Amerika.

  12. Mirjam van Krieken /

    Hi Pim,

    Pfff… wat een bijzonder verhaal weer! Onvoorstelbaar wat je hebt meegemaakt. De moeite, klimaat, ziekte, etc. waar je je zó doorheen hebt geslagen. Wat een enorme rijkdom, die ontmoetingen. Ontzettend bijzonder!

    Veel suc6 en plezier nog in je reis!

    Groetjes, Mirjam

  13. Roland /

    Tjee Pimmie, een prachtig verhaal weer! Ik doe het je niet na, in de eerste plaats omdat ik er het lef niet voor heb!!!
    Heel veel plezier in de States! Een plek waar ik ook dolgraag nog een keer doorheen ga reizen!!!

  14. Carlijn Krielaars /

    Lieve Pim,

    Wat een levenservaring, wat een reis! Ik volg je nog altijd met veel plezier, verbazing en verwondering.

    Blijf reizen, blijf leven in het nu, blijf schrijven.
    En bovenal…. be safe!

  15. Jan /

    Mooi verhaal weer. Soms denk je dat de mensheid rotter wordt, maar gelukkig kom je dan toch altijd weer lieve spontane mensen tegen, precies zoals jij meemaakt. Maar jij zal dat als nóg bijzonderder ervaren.
    Ben erg benieuwd naar je belevenissen n USA.

  16. jacqueline van hees /

    Pim! Wat ben je slank!! Je ziet goed uit op de foto’s..houden zo,toppie.

    Je gaat nu een land uit waar ik al jaren heen wil..Mexico ben ik geweest,vond ik ook prachtig. Uiteraard met een sleur kinderen via een bus verkent,dus niet zo spectaculair als jij. Tja daar hoort ziek worden bij,ruk is dat, maar terug geworpen op jezelf kom je er sterker uit.
    Haha die coco, hopen dat die slipjes aan het plafond bij hem daar schoon hangen..
    Baja!!! heb je met walvissen gezwommen?? je zou me inlichten he!!
    Ik heb nu het plan gevat om volgend jaar in mozambique te gaan zwemmen met deze prachtige dieren. Word vervolgd…
    De grens over naar de states!! Ook daar hang ik aan je lippen. Prachtig land met ongekende mogelijkheden. Geniet!!
    Als je in Alaska komt over een tijd ga ik kwijlen,daar ben ik vorig jaar heen geweest. 17 dagen het bewoonde gebied doorgekruist , oog in oog met beren gestaan in Katmai National park..Prachtig,prachtig,prachtig! Ik kan niets anders zeggen…Als je tegen die tijd adres wil van degene die daarheen vliegt,laat maar weten.

    Go for it pim…

    Liefs,jacqueline xx

  17. Hans Verbeek /

    Weer een geweldig verhaal, Pim. Of je in de Verenigde Staten meer in de bewoonde wereld bent weet ik niet. Het lijkt me in elk geval veiliger.
    Weer erg veel respect voor je vooral door de extreme zaken die je onderweg meemaakt.

  18. Els en Koen /

    Ha die Pim,

    Wat een fantastisch verhaal! En wat een toffe gast die Coco. Een tinyhouse in the dessert. Gelukkig ben je de grens gepasseerd en kan je door in de VS! Veel plezier. Groetjes Els en Koen

  19. Ben van Gelder /

    Wat een ervaring, nemen ze je nooit meer af. Fijne reis/ritten nog in de toekomst. Blijf genieten. respect.
    Ben en Nelleke

  20. Peter en Janine /

    Hallo Pim,
    Van Harte Gefeliciteerd met je verjaardag!!!!
    Dank, dat wij van je geweldige reisverslagen deelgenoot mogen zijn.
    Pim, het ga je goed en pas goed op jezelf.
    Hartelijke groeten van Peter en Janine uit Vorstenbosch.

Comment this post