English Spain Russian Italian German French

Pura Vida

7M1A3340

Zoals de meeste mensen inmiddels gezien hebben, is deze website twee maanden offline geweest. En dat was niet zonder reden. In onze laatste blog hebben Ellen ik gemeld dat wij de Kerstdagen en Oud en Nieuw zouden gaan doorbrengen bij Ellen haar vader op de Dominicaanse Republiek. Na een jaar lang samen fietsen hadden we wel wat rust verdiend. Dat wat een onbezorgde vakantie had moeten zijn liep als een nachtmerrie af. Eenmaal daar werd mij duidelijk dat Ellen niet met mij verder wilde. Niet in onze relatie en ook niet op de fiets. Onze wegen zijn daar gescheiden. Ellen besloot om bij haar vader op de Dominicaanse Republiek te blijven. En ik ben geheel ontdaan over de breuk met Ellen uiteindelijk naar Panama afgereisd om vandaaruit mijn reis naar het noorden te vervolgen en te proberen mijn droom toch nog af te maken. De lezer zal begrijpen dat ik hierover niet verder in detail wil treden.

De rede dat ik de website toch weer online heb gezet, inclusief alle reisverslagen van de eerste twaalf maanden, is omdat ik ondanks onze breuk nog steeds heel trots ben op wie we samen waren en wat we samen hebben beleefd en bereikt. En die herinnering wil ik blijven delen.

7M1A3343

Ik ben eind januari 2018 dus alleen aangekomen in Panama City. De dag na mijn aankomst haal ik mijn fiets uit de doos. Het wordt tijd om weer om de fiets te stappen. Het kompas wijst nog steeds naar het noorden, en ik heb nog een lange weg te gaan. Het kost me een halve dag om alles weer in elkaar te schroeven nadat de fiets vanwege de luchtvaartmaatschappij in een veel te kleine doos moest. s’ Middags besluit ik de fiets uit te testen en naar het Panamakanaal te gaan kijken. Ik ben er ten slotte nu toch. De oudste sluizen zijn opgesteld voor publiek. Het is imposant om de gigantische schepen door eigenlijk een heel smal kanaal te zien gesleept worden. Dat hier geld verdiend wordt is aan de stad ook wel af te zien. Panama City is een moderne stad met torenhoge gebouwen. Bijna allemaal zijn het banken. Panama City lijkt totaal niet op de andere grote steden van Zuid-Amerika. Het heeft een nogal westers aandoen. Niet bepaald mijn plek om lang te willen blijven.

7M1A3327

Ik was door anderen al gewaarschuwd voor het verkeer bij het verlaten van de stad. Maar dit sloeg echt alles. Totale waanzin. Helaas is er in Panama eigenlijk maar één mogelijkheid om richting Costa Rica te komen en dat is via de Pan America Highway. Heel Zuid-Amerika heb ik deze weg grotendeels weten te mijden, maar hier kan ik niet anders. De snelweg is 4 banen breed en soms is er geen vluchtstrook. De weg ligt bezaaid met kapotte banden afkomstig van vrachtwagens. Tijdens mijn fietsreis in Zuid-Amerika hoefde ik eigenlijk nooit een lekke band te plakken. Alleen al in Panama moest ik soms wel vijf keer op een dag een lekke fietsband plakken. Het is hier schering en inslag. Eigenlijk is het een saaie weg met nauwelijks schaduw of voorzieningen langs de weg. De tempratuur op mijn fiets loopt s ’middags al gauw op tot zo’n 46 graden Celsius. Het zweet gutst er dan uit en en het is bijna niet bij te drinken. Al na een paar dagen fietsen voel ik mij volledig uitgeput. Ik vind onderdak bij een Zwitsers gezin dat al ruim 30 jaar in Panama woont. Ik word liefdevol opgevangen en mag verblijven op een Christelijk kampeerterrein waar veel jeugdkampen worden gehouden. Ik zet mijn binnentent op onder een afdakje en breng mijn dagen voornamelijk zwemmend en nadenkend door. Ik ontmoet daar ook Fred en Brigitte, een aardig stel dat inmiddels al vier jaar samen op de fiets zit. Ze hebben samen veel mee gemaakt en zitten vol verhalen. Een ware inspiratie. Na een paar dagen nemen we afscheid van elkaar en vervolgen ieder onze eigen weg. Hun weg gaat naar het zuiden en die van mij naar het noorden.

7M1A33837M1A33587M1A33567M1A3361Waar ik ook aan het eind van iedere fietsdag eindig, iedereen is even vriendelijk en wijst me een plek aan om mijn tent op te zetten. Zo kon ik verschillende keren terecht bij de Bomberos (brandweer) waar mij dan een slaapplek werd aangewezen en vaak was men zo vriendelijk om mij ook een bord met eten te geven. Waar maak je in Nederland zoiets mee?

7M1A33497M1A33467M1A33667M1A3368-bewerkt7M1A33707M1A33517M1A33527M1A33847M1A34367M1A34127M1A34037M1A34007M1A33967M1A3542

Ik breng schitterende avonden door op stranden en kijk hoe de zon onder gaat. In de vrije natuur slaap ik op schitterende plekken, soms wel heel dicht in de buurt van de krokodillen. De kilometers vorderen gestaag en wanneer ik de grens met Costa Rica gepasseerd ben, sla ik direct linksaf. Volgens de National Geographic wordt dit park ook wel de meest biologisch intense plek op aarde genoemd. Ik zie wat kleine weggetjes en besluit er met een ferry heen te varen en er via de andere kant weer uit te fietsen. Ik kom aan in Puerto Jiminez en al snel wordt me duidelijk gemaakt dat een gids verplicht is. Ik vind een huisje net buiten het dorp waar ik mijn fiets kan binnen rijden en besluit op onderzoek uit te gaan. Een gids kost al gauw 145 dollar per dag en daar zit de entree van het park en vervoer niet bij in. Er blijkt bovendien geen gids beschikbaar voor de komende dagen. Na verschillende tour bureautjes te zijn binnen gelopen kom ik er al gauw achter dat ze allemaal dezelfde route afleggen door het park. Dat moet ik toch ook gewoon met de fiets kunnen. De eigenaar van het huisje wist me te vertellen dat lokale mensen die weg ook gewoon gebruiken. Zo komt het dat ik de volgende dag door een schitterend park fiets. Regelmatig stop ik als ik een gids zie staan met een groepje mensen die naar iets staan te wijzen en dan luister ik rustig mee. Pak mijn fiets weer en word weer ingehaald door de 4×4 truck met dezelfde groep mensen, om even later weer aan te sluiten wanneer ze weer stil staan. Zo zie ik de meest vreemde vogel. Een ‘stick bird’ Tucans, Ara’s, Apen, krokodillen, kikkers, slangen, het kan niet op. Aan het eind van de dag kom ik voldaan met een volgeschoten geheugen kaartje terug in het dorp.

7M1A35327M1A34407M1A34567M1A34207M1A36387M1A3645

De volgende dag koers ik richting het noorden en kom maar gestaag vooruit. Het is ontzettend warm en het landschap is heuvelachtig met stukken van meer als 20%. Ik start meestal om 5 uur en stop rond het middaguur of net daarna. Het is simpelweg te heet en te vermoeiend. De omgeving is wel schitterend. Schitterend groene natuur met apen die boven de weg in de bomen over steken. Met een blauwe oceaan in de verte en de bomen vol wilde dieren. Eigenlijk is heel Costa Rica een groot nationaal park.

7M1A36577M1A3656

In Uvita aangekomen houd mijn trapas er mee op. Ik ga op zoek naar een fietsenmaker en vraag rond waar ik er eentje kan vinden, maar al gauw wordt mij duidelijk dat er in de buurt er geen fietsenmaker te bekennen valt. Terwijl mij de moed in de schoenen zakt stopt er een auto langs de weg. Jim vraagt mij of hij kan helpen. Ik vertel hem dat ik op de fiets de wereld rondreis maar dat mijn fiets kapot is en dat ik op zoek ben naar een fietsenmaker. Waar wil je heen vraagt hij vervolgens? Ik vertel ik hem dat ik denk dat er een fietsenmaker 70 km verderop zit, maar dat ik geen idee heb of deze mij kan helpen. Hij kijkt me aan en zegt gooi je fiets maar achter in ik heb verder vandaag toch niks te doen. Even later zitten we in de auto en zijn onderweg naar Quepos. We raken aan de praat en Jim blijkt een Amerikaanse zeebioloog te zijn die zijn pensioen door brengt in Costa Rica. Al voordat we aankomen bij de fietsenmaker nodigt hij me uit, of de fiets nu wel of niet gemaakt kan worden mee terug te rijden en om een paar dagen in zijn villa in de bergen te verblijven. Er staat een feest gepland over twee dagen en Jim zegt dat hij het op prijs stelt als ik daarbij kan zijn. Wat bijzonder als iemand mij als wildvreemde zomaar van de straat plukt, zo behulpzaam is en ook nog zo gastvrij kan zijn. Ik neem het aanbod aan.

7M1A35567M1A36107M1A3597

De enige fietsenmaker in de wijde omgeving is op zaterdag nog open. Het kost de fietsenmaker de grootste moeite om de trapas te vervangen, hij is er bijna twee uur mee bezig geweest. Ik hoefde alleen de nieuwe trapas te betalen. “Waarom reken je niet jouw uren”, vroeg ik de fietsenmaker? “Het is goed zo” was zijn antwoord. “Maak je droom waar”. Even later zit ik weer bij Jim in de auto op weg naar zijn huis in de bergen. Waar ik twee gigantische dagen heb gehad op een schitterende plek met uitzicht over de zee. Goede gesprekken gehad en uitmuntend eten en drinken. Ik ben er helemaal in de watten gelegd en kon geheel uitgerust weer mijn reis vervolgen. IMG_2103

Bij het lezen van deze blog ben ik inmiddels de grens met Nicaragua gepasseerd. Jullie lezen er binnenkort meer over.

  Pim Schnitker  /    February 26, 2018  /   On the Road  /   39 Comments

comments

  1. Maud /

    Back on track! En hoe!!! Petje af hoor.

  2. Wesly /

    Goed om je weer terug te zien Pim! En goed om te zien dat de verhalen even prachtig blijven, ondanks alles. Wat ben je toch een geweldenaar!
    Ik kan me alleen maar aansluiten bij de fietsenmaker: blijf je droom waarmaken jongen!

  3. Sjeel en Martyn /

    Trots op jou! Heel mooi geschreven! Dikke kussen

  4. Sanne /

    Fantastisch Pim!! Respect.

  5. Anita /

    Petje af hoor! Heel veel fiets plezier en we blijven je volgen.

  6. Guus /

    Knap, moedig dat je door gaat

  7. Ingrid /

    Pim, mooi verhaal zeg! Ga weer verder met genieten enne….. safe travels!

  8. anfred /

    Hoi Pim ,
    Rot om te lezen van je relatie.
    Maar wel weer heel dapper dat je besloten hebt verder te fietsen !
    Geniet van je reis en laat je niet kisten.
    Blijf vooral fietsen dus en schrijven !
    Vriendelijke groet Anfred van Roosmale

  9. Mieke /

    Lieve Pim, Je bent een kanjer, onze grote held.
    Je trotse moeder,
    Veel liefs,XXX

  10. Jan Lemmens /

    Heel triest dat jullie uit elkaar zijn. Veel succes met je reis. Prachtige omgeving, het is als een paradijs op aarde.

  11. Renate /

    Wauw! Wat een doorzettingsvermogen! Heel gaaf om te lezen Pim! Geniet ervan!

  12. Lukas angenent /

    Onwijs sterk gast,!!!!
    Mooie fotos!! Goed dat je baard bij getrimmed is :)
    Keep on track!!

  13. Anja /

    Goed van je dat je weer op de pedalen staat en je droom najaagt. Wij blijven je volgen.
    Safe travel and enjoy!

  14. Joop Martinali /

    Fantastisch wat je allemaal meemaakt. Ook de mineur maakt deel uit van het leven. Blijf positief het is de reis en het verhaal van je leven om nooit meer te vergeten. Ik weet na > 100.000 km fietsen wat je doormaakt. Ik zie graag uit naar het volgende verhaal. Na afloop zou ik je graag willen spreken.
    Succes en groeten,

    Joop.

  15. Carola /

    Pim super goed dat je je reis weer oppakt en het schrijven! Doorzetter!! Je bent weer goed op weg ook! Goed om te lezen!

  16. Theo uit Veldhoven /

    Ik ben zeer onder de indruk van het verhaal.
    Knap dat je ondanks alles toch de kracht heb gevonden om door te gaan.
    ik blijf je volgen !!

    Groetjes.

  17. Karin /

    Eej Pim, ik zei het al eerder…stoer dat je weer aan het fietsen bent, maar ook geweldig dat je weer in de lucht bent! Trots op je! Ga er voor Pim, ook al is het nu heel moeilijk, blijf dromen!! Dikke knuffel uit Eindhoven

  18. Henri en Josee /

    Dag Pim,

    Fijn dat je de kracht weer hebt om door te gaan.
    Geniet ervan om je droom te verwezenlijken!
    Dikke kus en Goede Reis

  19. Mirjam van Krieken /

    Hi Pim, geschokt las ik je bericht! Never nooit verwacht!

    Veel sterkte met alles, moet ook enorm dubbel zijn om, hoewel je veel mensen ontmoet, in alleen onderweg te zijn.

    Ik wens je een mooie reis toe!

  20. Leonie verboom /

    In shock. Was ongerust omdat jullie zolang uit de lucht bleven. Jammer maar blijf fietsen.

  21. Thor /

    Ik vind het nog steeds dapper.
    Fijne reis verder.
    En mocht het er van komen drinken we een grote mannen bier

  22. Mark /

    Mooi geschreven Pim! Ga ervoor!!

  23. Odiel /

    Pim, ik bewonder je enorm om je doorzettingsvermogen. Het zal moeilijk zijn , maar ik wens je toe dat alles wat je ziet en meemaakt, de pijn zal verzachten. Chapeau! Groet Odiel

  24. Koen /

    He Pim.
    Geweldig verhaal en een ongelooflijk doorzettingsvermogen! Op naar nieuwe avondturen en mooie verhalen! Wij blijven jou natuurlijk op de voet volgen. Veel r eisplezier. Groetjes Koen en Els.

  25. Eric /

    Ook ik vroeg me af wat er aan de hand was, vanwege ‘geen nieuws’.
    Wel nieuws dus (…).
    Ik blijf je volgen en wens je succes en ‘ride on’, en ondanks alles: geniet!

  26. Peter en Janine /

    Hallo Pim,
    Het is effe wennen als er maar één fiets bij die Gouden panorama opnamen staat.
    Heel jammer voor je, maar we zijn blij dat je doorgaat.
    Veel succes en we blijven je volgen.

  27. Peter /

    Pim alle respect! Jouw weg loopt nu anders dan gedacht maar bewondering dat je de draad weer hebt opgepakt en met ons wil delen. Veel sterkte toegewenst.

  28. Tinie Wilbers /

    Ik neem mijn Petje voor jou af, geweldig dat je doorgaat, ik en mijn vrouw hebben vanaf het begin jou gevolgd en blijven dat doen. Groetjes van mijn vrouw Marie en Tinie.

  29. Hans Veerbek /

    Heel veel respect voor je om alleen door te gaan, Pim. Keep following your dream.

  30. Suzan en Simon /

    Hey Pim,

    Goed Bezig!!!

  31. Carlijn /

    Lieve Pim,
    Wat heerlijk om weer over je droom te lezen! Mooie verhalen, prachtige foto’s en wat heerlijk om te lezen dat er gastvrije mensen op deze aardbodem bestaan :)
    Heel veel plezier met je reis, we kijken uit naar je volgende verhaal! Liefs,
    Carlijn, Eric en Fiene :)

  32. Simon en Suzan /

    Hey Pim,

    Goed bezig!!

    Simon en Suzan

  33. Patricia Zabal /

    Uff, me has emocionado. Me alegro de que sigas adelante a pesar de todo. La tristeza y la alegría van muy juntas de la mano. Preciosas fotos y maravillosas personas las que estás conociendo en el camino. Sigue adelante! Que nadie frene tus sueños. Un saludo,

  34. Ben van Gelder /

    We zijn er stil van … we hebben er geen woorden voor. Fijn dat je ons toch deelgenoot wil blijven maken van je prachtige reis . We hopen dat je nog veel van deze reis mag genieten. We kijken weer uit na je volgende verslag. Fijne reis. Ben en Nelleke

  35. Sietske /

    Wat een wijze woorden, “maak je droom waar”… Doe dat Pim! Volg je hart en geniet van alles wat er op je pad komt! Ik blijf met heel veel plezier je verhalen volgen en wens je heel veel geluk in iedere kilometer die je maakt! Groetjes Sietske.

  36. Ton /

    erg jammer van jullie relatie,maar tof dat je ons blijft verrassen met mooie verhalen en foto`s .Good luck en goede reis.

  37. jacqueline van hees /

    Totaal uit het niks voor mij lees ik jou eerste woorden en Zinnen….ik ben er stil van. Weer hoor ik je zeggen op de recovery tegen mij dat je deze reis gaat maken, en je houd me voor de gek., dat je niet weet waar je heengaat…

    Ik kan alleen maar zeggen na deze onverwachte wending: haal de kracht uit jezelf,dat is denk ik dan toch maar het belangrijkste om overeind te blijven.

    Je droom zal uitkomen, je fietsavontuur is prachtig en ik denk maar once in a life time…
    Je bent er de man naar om je dromen achterna te reizen…

    Groetjes jacqueline

  38. shelley /

    Lieve Pim, wat verdrietig van jullie breuk en moedig dat je doorgaat! Ik blijf graag lezen!
    Groeten Shelley

  39. Gertjan /

    Hulde voor je doorzettings vermogen dat hebben we wel geleerd bij Luchtmobiel ‘ Nec temere Nec timide ‘

Comment this post